Gossip - Music for Men (2009)
Zachęcony pozytywnymi opiniami o nowej płycie Gossip - Music for men postanowiłem jej posłuchać. Pierwsze słuchanie było ciężkie. Nie spodobała mi się, ale nie na tyle, żeby nie posłuchać ponownie. I ponownie. Kilka razy i stało się to co zwykle - to co na pierwszy “odsłuch” mi się nie podoba, to po kilku razach zaczyna się podobać i to bardzo. Można powiedzieć, że jestem urzweczony moim pierwszym spotkaniem z Gossip. Już kilka utworów brzeczy mi w głowie nawet gdy muzyka nie gra. A jak gra to każdy właściwie jest rozpoznawalny i wywołuje chęc typanai w rytm lub innego uzewnętrznienia radości ze słuchania tych melodii. Cóż moge więcej dodać - podoba mi się. I myślę, że na długo zadomowi się na liście moich ulubionych albumów. A dodatkowo nie raz zagości na imprezkowej plejliście…
Kumka Olik – Jedynka (2009)
Kumka Olik – Jedynka (2009)
Pierwsza rzecz, na którą zwróciłem uwagę to to, że do czegoś bardzo ta muzyka jest podobna. Do czegoś, co lubiłem słuchać. I zaraz gdy tylko zaczął się drugi w kolejności wiedziałem. Cool Kids Of Death. I sam nie wiem, czy podobne rockowo-punkowe brzmienie to tu zaleta, czy wada, plagiat. Po przesłuchaniu całej płyty stwierdziłem, że to jednak mi się podoba. To podobieństwo nie razi. Może mało odróżniające od CKOD. Ale słucha się bardzo miło…
Skangur, Pyromachina 2008, Kraków
Skaczcie do góry jak Skangury :) Co tu duzo pisać - zespół rozgrzewał publiczność w ten niedzielny wieczór na krakowskich Błoniach. Po tym, jak zapłonęło już niebo nad Krakowem, a wielkie jury poszły obradować co żywsi uczestnicy imprezy mogli poskakać… Zobaczcie jak na poniższym skrócie filmowym! (było dość głośno że aż mi kamerkę przesterowało a do tego traciła ostrość od tych wibracji!)
Sex Pistols (Open’er 2008)
CHARKY & SMARKY
mają zaszczyt z dumą zaprezentować
CHOCHOLI TANIEC TEKTUROWEJ WAŃKI WSTAŃKI
Sprawa od początku była jasna. Legenda muzyki. Ikona punk rocka. Przerażające dzieciaki z zepsutymi zębami, które rzuciły ot tak sobie od niechcenia wyzwanie całej zastanej scenie muzycznej lat 70. Owi bladolicy chłopcy, ojcowie gatunku znanego obecnie wszem i wobec jako punk, który udowodnił i natchnął niejakiego Jonasza Koftę do napisania, że śpiewać (i grać kilka akordów na rozstrojonych gitarach) każdy może, przyjeżdżają do naszego milutkiego zaścianka Europy. Wow! - zakrzyknęliśmy i czym prędzej zakupiliśmy wszelkie konieczne bilety, a nie były to tanie sprawy. O nie! By o wyznaczonym czasie, obarczeni zarówno bagażem podręcznym, jak i doświadczeń, przemierzając piękną naszą Polskę całą, ruszyć w kierunku Gdyni.
Minimax pl vol 5 (2008)
Utwór Najważniejsze… (zespół Drzewo) spodobał mi się bardzo. Ale nawet wiem czemu. Przez sentyment. Jest w tej piosence coś takiego, że jak strzał błyskawicy, przenosi mnie 15 lat wstecz. Może nawet trochę więcej. W upalne rozkoszne lato gdzieś na rubieżach północno wschodniej Polski. Namioty, jeziora, połamane konary w lesie, ludzie, którzy nie przejmowali się ani kleszczami, ani Czernobylem. Lata beztroski, lata młodości, lata odległe. A tu nagle taki strzał, taki flashback, taki nieoczekiwany pozytywny napływ wspomnień…